Binnen zes maanden wordt SORA 2.0 uitgefaseerd. Wat op papier een update lijkt, zal in de praktijk een kantelpunt worden voor de Europese dronesector.
In SORA 2.5 worden dezelfde operaties die vandaag onder SAIL II vallen, in de meeste gevallen geherkwalificeerd naar SAIL III simpelweg omdat men van een hoger grondrisico uitgaat. Opmerkelijk, want sinds de invoering van de Europese dronewetgeving meer dan vijf jaar geleden zijn er geen ernstige incidenten geweest.
Toch wordt het risico nu nog groter ingeschat
De studie die beide versies vergelijkt (https://www.mdpi.com/2673-4591/90/1/47) toont het zwart op wit: bijna elk scenario wordt nu als risicovoller beschouwd.
SORA 2.5 opent enkele deuren, zeker voor de kleinste drones, ja … maar sluit er tegelijk een pak meer. En dat heeft gevolgen:
1. Meer operatoren zullen een LUC-vergunning nodig hebben, met bijhorende kosten, documentatie en wachttijden.
2. Anderen zullen zich buiten het legale kader begeven: aanvragen indienen voor een lagere populatiedensiteit dan in werkelijkheid, of zelfs zonder vergunning vliegen.
3. Legale operatoren verliezen ondertussen terrein aan spelers die zonder vergunning werken en daardoor lagere prijzen kunnen hanteren.
De realiteit in België illustreert dit perfect: de wachttijden voor een vergunning lopen intussen op tot meer dan een half jaar. Dit toont absoluut de groei aan die de sector de voorbije twee jaar kende, maar ook de traagheid die de regelgeving creëert.
De workflow van SORA 2.5 is complexer dan ooit
Het proces omvat meer iteratieve stappen, vooral op vlak van Containment. De methodologie vergt een expertise die de meeste operatoren eenvoudigweg niet in huis hebben.
Het gevolg? Ze moeten externe experten inhuren om operaties uit te voeren waarvan het risico de disproportionele kost niet langer rechtvaardigt.
De perceptie is dat SORA 2.5 veel zal oplossen en er worden wel een aantal problemen aangepakt, maar in werkelijkheid is ze disruptief, zal het effect beperkt zijn doordat ze weer nieuwe vragen en problemen creëert, en opnieuw het werkelijk risico te conservatief heeft ingeschat.
Zo dreigt SORA 2.5 een paradox te worden: een regelgeving die bedoeld is om veiligheid te verhogen, maar in werkelijkheid de groei afremt en innovatie ontmoedigt.
Kan het niet minder disruptief?
SORA 2.0 is al jaren een geaccepteerde methodologie (Acceptable Means of Compliance). Het is niet perfect, maar het werkt wel nog steeds. De huidige drone-industrie is hierop gebouwd, groeit en heeft al die jaren kunnen aantonen hoe professioneel en veilig zij vliegen. We kunnen ook grote stappen vooruitzetten zonder disruptief te zijn: door enkele nieuwe goede elementen uit de SORA 2.5 in de huidige SORA 2.0 te injecteren, verduidelijkingen toe te voegen, alsook verder te bouwen op het bestaande proces. SORA 2.0 uitfaseren hoeft volgens ons niet. Laat elke operator en fabrikant zelf beslissen welk menu te kiezen dat best aansluit op hun individuele noden.
Operatoren, fabrikanten en hun sectorverenigingen delen al werkelijke veiligheids- en betrouwbaarheidsdata met EASA. Die zouden de basis moeten vormen van het intrinsieke grondrisico en dus niet enkel wiskundige modellen die op 10 jaar oude aannames gebaseerd zijn, toen drone technologie nog niet zo betrouwbaar was.
Hoe kan Drone Architect jou helpen?
Drone Architect ondersteunt verschillende operatoren en fabrikanten in het verkrijgen van de nodige vergunningen (STS, SORA, LUC, DVR…). We geven ook opleiding aan DGLV-personeel. We zien de uitdagingen aan beide zijdes en proberen samen oplossingen te vinden.
We passen onze werkwijze ook aan deze nieuwe SORA 2.5 methodologie aan en hebben al voor klanten individuele vooroefeningen gemaakt om hun roadmap toekomstbestendiger te maken.
Heb je vragen over de nieuwe SORA en wat dit voor jouw organisatie betekent? Heb je nood aan iemand die je navigeert door dit nieuw proces? Neem dan hieronder contact met ons op.
Recent Comments